Op Bali wachtte Ketut ons op, de chauffeur die ons naar het guesthouse in Ubud zou brengen. Het meisje op het tv-schermpje in zijn auto zong "I pick all my skirts to be a little too sexy, just like all of my thoughts they always get a bit naughty" en zo werden we direct geconfronteerd met de andere wereld die Bali heet.
We zijn in Ubud, de culturele hoofdstad van Bali. Rustiger dan we tot nu toe van Indonesische steden gezien hebben, maar wel veel toeristischer. Lucas noemde het cultuurshock nummer 3, hij moest weer wennen aan al die pigmentloze huid om ons heen. De eerste dag begonnen we met een wandeling door de stad. Nadat we om de zoveel meter werden aangesproken door zogenaamde taxi-chauffeurs hadden Lucas en ik het wel gehad. Wij wilden het terras op en een koude watermelon-juice drinken. Mijn vader en Corrie hebben nog even gewinkeld.
Dinsdag maakten we, zonder gids die ons de stuipen op het lijf kon jagen, een wandeling door de rijstvelden van Ubud. Vlak buiten de stad was het prachtig groen. We begrepen snel waarom, halverwege de wandeling stortte het hemelwater op onze onbeschutte hoofden. Die avond bezochtten we een dansvoorstelling, de Kecak, oftewel Apendans. De dans werd begeleid door een koor van 100 mannen, het verhaal ontging ons op dat moment een beetje, maar dat zoeken we op!
Als afsluiter wilden we een biertje drinken en kwamen terecht in een café waar zonder twijfel de slechtste band van heel Indonesië optrad. Ik heb mijn vader en Corrie nog nooit zo snel een biertje achterover zien tikken.
De volgende dag bezochtten we het Monkey Forest, een heilig bos met drie tempels die bewaakt worden door 600 apen. Corrie heeft noodgedwongen haar flesje water af moeten staan aan een dorstige makaak, maar verder leken ze zich weinig te interesseren in ons. Wij ons des te meer in hen.
'S middags hebben mijn vader en Corrie nog even gewinkeld. Ik heb, met uitzicht over de oneindig lijkende rijstvelden, anderhalf uur yoga-les gehad van een lenige Indonees. Helemaal zen liep ik samen met Lucas (die mij op stond te wachten met een paraplu, awwww) door de regen terug naar het hotel. Op naar the Gili-Islands!
Namasté.
We zijn in Ubud, de culturele hoofdstad van Bali. Rustiger dan we tot nu toe van Indonesische steden gezien hebben, maar wel veel toeristischer. Lucas noemde het cultuurshock nummer 3, hij moest weer wennen aan al die pigmentloze huid om ons heen. De eerste dag begonnen we met een wandeling door de stad. Nadat we om de zoveel meter werden aangesproken door zogenaamde taxi-chauffeurs hadden Lucas en ik het wel gehad. Wij wilden het terras op en een koude watermelon-juice drinken. Mijn vader en Corrie hebben nog even gewinkeld.
Dinsdag maakten we, zonder gids die ons de stuipen op het lijf kon jagen, een wandeling door de rijstvelden van Ubud. Vlak buiten de stad was het prachtig groen. We begrepen snel waarom, halverwege de wandeling stortte het hemelwater op onze onbeschutte hoofden. Die avond bezochtten we een dansvoorstelling, de Kecak, oftewel Apendans. De dans werd begeleid door een koor van 100 mannen, het verhaal ontging ons op dat moment een beetje, maar dat zoeken we op!
Als afsluiter wilden we een biertje drinken en kwamen terecht in een café waar zonder twijfel de slechtste band van heel Indonesië optrad. Ik heb mijn vader en Corrie nog nooit zo snel een biertje achterover zien tikken.
De volgende dag bezochtten we het Monkey Forest, een heilig bos met drie tempels die bewaakt worden door 600 apen. Corrie heeft noodgedwongen haar flesje water af moeten staan aan een dorstige makaak, maar verder leken ze zich weinig te interesseren in ons. Wij ons des te meer in hen.
'S middags hebben mijn vader en Corrie nog even gewinkeld. Ik heb, met uitzicht over de oneindig lijkende rijstvelden, anderhalf uur yoga-les gehad van een lenige Indonees. Helemaal zen liep ik samen met Lucas (die mij op stond te wachten met een paraplu, awwww) door de regen terug naar het hotel. Op naar the Gili-Islands!
Namasté.
Dit lijkt mij een geweldige belevenis, zen van de bovenste plank dat kunnen we in Nederland niet zo bereiken. Een echte guru en de ware omgeving, prachtig!
BeantwoordenVerwijderen