Vrijdag vertrokken we rond 07.45 uur uit Leeuwarden,
Daar stond een kleine Indonesische man met peper- en zoutkleurig haar ons op te wachten. Precies zoals ik het me voorstelde, zo één met een typisch Indonesisch shirt aan en van die slofjes. Hij groette ons enthousiast en sprak zelfs redelijk Nederlands! Toen we bij de auto stonden zei mijn vader: "ga jij maar voorin". Dat heeft me tien jaar van mijn leven gekost. De verhalen die je hoort over het verkeer in Indonesië, daar is niets over gelogen. Met vijf auto's naast elkaar op een driebaansweg, dat kan prima. Rijden over een verdrijvingsvlak / vluchtstrook / dubbele doorgetrokken streep. Daar doet ook helemaal niemand moeilijk over.
Daar zaten we met z'n vieren, compleet oververhit, moe en een tikkeltje angstig. We waren half uitgedroogd omdat we geen water hadden meegenomen vanaf het vliegveld (in alle opwinding vergeten), maar het laatste beetje vocht in ons lijf kroop uit elke porie en liet een zompig plasje achter in de warme bekleding van Achmed's bus. Hij bleef er zelf vrij cool onder. Tijdens het afsnijden en bumperkleven wist hij ons nog te vertellen dat de totale populatie van Jakarta uit 12 miljoen mensen bestaat! "Zoveel mensen, zoveel problemen" zei hij in het Nederlands.
We zijn dan ook blij dat we een andere plek dan Jakarta hebben uitgekozen om een paar dagen te acclimatiseren. Dit uitzicht, vanaf ons gezamenlijke balkon, doet de vermoeiende en lange reis namelijk heel snel vergeten!
We zitten nu vlak buiten Bogor en blijven hier drie nachten. Vandaag en morgen gaan we lekker een beetje zwemmen in het fijne zwembad hier en bijkomen van de reis. Maandag staat een tripje naar de botanische tuin op de planning en dan vertrekken we dinsdag richting Bandung.
Zo, nu eerst even een kolonie dikke mieren van mijn been jagen..
Wat leuk meteen iets van jullie te horen en aangezien ik zes weken moet herstellen heb ik alle tijd en alle belangstelling jullie te volgen!Ja, een gouden regel is, vertrek nooit zonder water en als je water koopt kijken of de dop er nog vast op zit.Bij stoplichten wordt het altijd aangeboden maar is niet altijd safe dus. We moesten wel lachen om julle belevenissen met de auto in Jakarta. In Jakarta moet je niet zijn nee, maar Herman heeft daar familie dus waren wij er een poosje en werden we rondgeleid inclusief de weg oversteken. Hand om hoog, ogen dicht en naar de gids luisteren. Op naar Bandung, houd ons op de hoogte! Groetjes Herman en Willy.
BeantwoordenVerwijderenDeze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderenIk kijk uit naar jullie verhalen!!!
BeantwoordenVerwijderenEn wat een uitzicht, heerlijk.